N. T. Wright jest jednym z najbardziej znanych teologów specjalizujących się w egzegezie Nowego Testamentu na obszarze anglojęzycznym. Wright, do niedawna biskup anglikańskiej diecezji Durham, a obecnie profesor Uniwersytetu św. Andrzeja w Szkocji, jest teologiem, który kojarzony bywa z konserwatywnym nurtem w brytyjskim anglikanizmie, jednak jego spojrzenie na Jezusa oraz kluczowe aspekty wiary chrześcijańskiej są dalekie od tego, czego oficjalnie nauczają Kościoły. - Nastąpiło ogromne nieporozumienie – przekonuje w książce „Po prostu Jezus” ks. Tom Wright.

O ekumenicznych zapatrywaniach Josepha Ratzingera/Benedykta XVI napisano wiele tekstów. Ukazywały się publikacje naukowe (najczęściej rozdziały prac magisterskich, rozpraw doktorskich, artykuły w periodykach teologicznych) i popularnonaukowe, wywiady oraz niepoliczalne teksty prasowe i wypowiedzi, których celem było określenie poglądów Benedykta XVI na dialog ekumeniczny. Większość głosów spoza Kościoła rzymskokatolickiego krytycznie oceniała znaczenie ekumenizmu w teologii Ratzingera. Niektórzy silili się nawet na stwierdzenie, że ekumenizm i Ratzinger to sprzeczność, a w najlepszym wypadku nieporozumienie.

Tematyka klasztorna w piśmiennictwie arabskim [1], w dziełach poetów, kronikarzy i geografów, pojawiła się po podboju ziem chrześcijańskich przez Arabów i szybko stała się dość popularna. Architektura klasztorów, otaczający je krajobraz z ogrodami i winnicami, czyste powietrze, obfitość wody, organizacja życia mnichów, modlących się w ciszy i skupieniu, a także uroczystości przy dźwiękach dzwonów, świecach i chóralnym śpiewie – to wszystko dotąd obce tradycji muzułmańskiej [2] okazało się dla wielu pisarzy prawdziwą inspiracją.

Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, mnie uczyniliście
(Mt 25; 40)

Problemy poruszone w tytule są znane wielu z nas, ponieważ coraz częściej spotykamy osoby, które się z nimi borykają. Wiadomo też, że żaden Kościół nie jest obojętny na krzywdę ludzką. Ale jak powyższa sprawa jest rozwiązywana w konkretnych parafiach sprawdzili studenci Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Z informacji tych wynika , że w każdym Kościele istnieją grupy zorganizowane i „nazwane”, czyli organizacje takie, jak: ewangelicka Diakonia, prawosławne Eleos, rzymskokatolicka Caritas, do których dołączają ludzie pragnący służyć innym. Ale istnieją też grupy organizowane spontanicznie, nie noszące czy nie przyjmujące żadnej nazwy – po prostu kilka lub kilkanaście osób chętnych nieść pomoc potrzebującym. Grupy te powstają przy lokalnych parafiach. W obu przypadkach są to ludzie mający otwarte oczy i uszy oraz gotowe ręce do działania na rzecz Innych.

Prezentujemy dwa dokumenty opracowane przez grupę pastorów Kościoła Zielonoświątkowego. Statut Komisji Historycznej, która miała zostać powołana do zbadania agenturalnej przeszłości niektórych duchownych zielonoświątkowych w okresie PRL, oraz dokument: "Prawda, pamięć i przebaczenie. Kościół wobec współpracy duchownych z aparatem bezpieczeństwa PRL", na podstawie którego komisja miała dokonać oceny moralnej współpracy z bezpieką.  Oba dokumenty zostały jednak wycofane spod obrad Synodu Kościoła Zielonoświątkowego przez wnioskodawców, po tym jak uniemożliwiono wcześniejsze zapoznania się z nimi członków Synodu, oraz niedopuszczono do dyskusji nad zagadnieniem lustracji. Wnioskodawcy doszli do wniosku, że głosowanie Synodu nad przyjęciem lub odrzuceniem tego projektu w takich okolicznosciach traci sens.

Jako pierwsi prezentujemy tłumaczenie "Końcowego Oświadczenia nt. Globalnej Anglikańskiej Przyszłości" (Final Statement on the Global Anglican Future) oraz "Deklarację Jerozolimską" (The Jerusalem Declaration) wydane 28 czerwca 2008 w Jerozolimie przez reprezentantów konserwatywnego anglikanizmu (Globalna Anglikańska Konferencja Przyszłości - GAFCON) ws. kryzysu we Wspólnocie Anglikańskiej (Anglican Communion). Obydwa teksty o historycznym znaczeniu dokumentują przypieczętowanie schizmy w łonie światowego anglikanizmu.